کوروش بزرگ پدر ایران

نظر کردم به گورستان خاموش
به یادم آمد آن الواح کوروش
همان لوحی که کوروش گفته بودش
عدالت را مسازیدش فراموش
همان لوحی که منشوری جهانیست
چو دیدیدش بگیریدش در آغوش
تو را سوگند زان لوحی که گفتم
مبادا نکته ای سازی فراموش
شاعر : وحید رسولی
» مریم تاران
آه ای وطنم ایران ای جان و تنم ایران
هرکو که تو دشمن بود نامش بنهم شیطان
ما کاوه ی آهنگر ما رستم دستانیم
ما از همگان برتر ما وارث ایرانیم
ما ملت فرهادیم ما کشور کوروشیم
ما خون سیاووشیم لبریز شده از هوشیم
ما حافظ و مولانا در سینه نهان داریم
فردوسی و سعدی را بر بام جهان داریم
خیام ونظامی را چون تاجی به سر داریم
گمگشته ی عرفان را هر دم خبری آریم
این قطره ای تمجید است از بحر تو ایرانی
برخیز و تقلا کن آخر به چه می مانی
هنگامه ی مرگ خوش گفت آن شاه جهان کوروش
این نکته بگویم من آویزه کنید بر گوش
من را بسپاریم در جان و تنم ایران
غسلم وطنم باشد خاکش کفنم یاران
ای ملت ایرانی برخیز و مشین خاموش
ایرانی بسازیم ما چون شاخ جهان کوروش