در کنار آفتابم من در این شبهای تاریک

در میان مرغزاری گم شده در راه باریک

دورها را می توانم با خیالاتم ببینم

با هوایی نیمه ابری با قراری گاه نزدیک

شبهه باران می کنم هر عابری را در خیابان

زیر چتر خاطراتی مرده از آوار تفکیک

مرگ بر آشفتگی ها زنده بادا مردگی ها

از تماشای دقایق بارش یکریز تاک _ تیک

کرم شب تابی که دارد راه و رسم زندگی را

می نویسد روی ظلمت با هزاران باور نیک

گاه چشمک می زند از دور تا دور

می شود از خنده ی او خنده ی الله تحریک

من در این گمگشتگی ها بی تو بارانی ترینم

زیر ابری تا ابد خیس زیر خاکی سردو تاریک

12/9/1387