مردم از غصّه در اين خــــــانه مرا يادي كن

خسته ام از همه كاشـــــــــــــانه مرا يادي كن

شمعم و باز به اين روشــــــني ات مي سوزم

ز بـــــــراي دل پـــــــروانه مــــــرا يادي كن

عقل و دين داده ام اينجا كه جــــــــنونم برسيد

شــــــادي اين دل ديـــــــوانه مـــــرا يادي كن

مي زنم مي همه شب خاطر خوش نقش تو را

مســـــــتم و در كف ميـــــــخانه مرا يادي كن

هوشم از سر شد و اين جـــــــــان خرابم مانده

مســـــــتم از آخـــــــر پيمــــــانه مرا يادي كن

مرغ آن جان توام تا ســـــــــر آن كوي وصال

جــــــلد اين بامــم و يك دانه مـــــــرا يادي كن

خاك سردم شده منزل چه زنم لاف امــــــــــيد

حمدي ام گو و به اين خـــــــــانه مرا يادي كن

11/9/87