و بخوانید اندر جوامع الملنگان و روابط الرفقا تذکره ای از شیخنا و مولانا ((شمس الدین عراقی)) (حفظ الله عنه) :....
آورده اند ایشان را نبشته ای بود محفوظ که در آن مناجات حق تعالی در ماه صیام به نظم آمده بودی از برای هر روز....خلایق را مستفید می فرمودی و دعای خیر از بهر خویش مکتسب...
لیک ایشان را شبهه ای در اوفتاد از دستخط این حقیر که چرا فلان است و بهمان نیست و به محل اندر نباشد نبشته ها....
از برای مزید اطلاع ایشان را پاسخ همی دادم که :.... مولانا ! این حقیر نبشته بر مدار طنز زنم تا عوام الناس را لبخندی به لب آید ...و....این ((آوای دل)) ما باشد تا جمعی را شاد گردانیم... و از جناب مستطاب ((نیما خان قلندر السایت!)) استفتاء کرده بودم پیشتر که از چه باید نبشت و ایشان فتوا بر ((هر چه از دل بر آید)) همی دادند.....و این ندای دل این حقیر بود که در طنزگاه.....بباید نوشت متفاوت از سایرین و غیر از این بر مدار عقل راست ناید....
خداوند شیخنا شمس را به اعلی درجه رساند ...انشاء الله
هرچه از دوست می رسد نیکوست
بسیار دیده ایم از دوست
پیروز باشی